Burdaymışım^^

Selam canlarım ciğerlerim.  Şuan ayagımı uzatmış pis yediliyi seyrederken yazıyorum. Çoook monoton bu günler çooook.
Yine sıkıntılarımı açmayımda naparım bilmiyorum. ( tek içimi dökebileceğim yer burası oldugu için )

Benim sivilceler aha geçti dedim yaa geçmedi işte geçmedi ( küfürleri saydırıyorum burada) azalıp azalıp çoğalıyor. O doktorun verdigi kremde bitti sayılır. Neyse biz sonra karar verdik özel hastaneye gidelim diye. İyi bi incelensin ne var ne yok çıksın dedik. Hormon testi yapıldı temiz çıktı. (Allahtaan) Cildimin fazla yağlanmasından kaynaklanan bişeymiş. Yağ artışı fazla olmuş. Neyse işte hormonlarda temiz çıkınca bu yine hapla krem yazdı bi de köpük sabunu. Bakalım onları kullanıcam. Şimdi küçük küçükler yine. Of çıldırıcam ya ne oldu da bu hale geldim anlayamıyorum. Zaten cildim yağlı...

Neyse işte bi ara depresyona falan girdim her gün her küçük bişey de her bi boka ağlamaya başladım. Ama kimseye belli etmiyorum,kimseye söyleyemiyorum. Çünkü bişey yok ortada bir den ağlama istegi geliyor ve kendimi ağlarken buluyorum. Her gün ders çalışmaya çalışıyorum. Uyku düzenim berbat oldu. Bu kadar soru çözüyorum,test çözüyorum ya sonucumun ne olacagını merak ediyorum. Bazıları bu kadar çok çalışma beeaa zorlama kendini diyor. Bunlarda bazen ailem (babam genellikle) oluyor. Ama bi gerçek var ki kendimi sıkmasam çalışmasam okadar çok, nasıl başarabilirim? Ki ben geçen sene bu kadar çok çalışmıyormuşum. (kendimi çalışıyor gözüyle görüyordum da ) Daha dogrusu hiçbir şey bilmiyormuşum. Cidden bol motiveye ve güvene ihtiyacım var şu yıl:(

Kendime güveniyorum aslında ama geçen seneyle karşılaştıgımda ödüm kopuyor, yine sanki aynı puanlar, aynı durumları yaşayacakmışım gibi geliyor. Deliriyorum.Çıldırıyorum. Ağlıyorum. 

Neyse benim fake facebook adresim var. Bikaç gün önce Koreli bi çocuk beni eklemiş. Nasıl tatlı ama yaa. Şimdi onunla ingilizce konuşarak anlaşmaya çalışıyorum. Ama tabi fake oldugumu söyleyemedim:( en azından kafamı dağıtıyor. Farklı yerde farklı insanlarla konuşmak hoşuma gidiyor. Onlarında yaşamını göz önümde bulunduruyorum. İngilizcemi geliştirmemde de yardımcı üstelikk :) Kızılderiliden sonra Koreliye el attım hhahaha. Gerçi bakın ben onları bulmuyorum onlar beni buluyorr:))




Evet şimdi biraz daha film izleyip derslere gömüleyim. Öptüm sizii.

Bir kızılderilinin bana olan aşkı 1

 Bakın sıcagı sıcagına yazıyorum:) Bugün akşam sahile çıkalım dedik. Bizim burada çarşı tarafında 1 haftadır kızıldereliler dans ediyor, şarkı söylüyorlar falan. Bende sıkılırım hani şöyle 5 dk bakıp giderim. Annem bayılıyor ama saatlerce izler. Neyse bu akşamda onlar vardı. Güya sahile gidecektik, annem ve arkadaşı takılı kaldı onlara. Hadi dedim bende izleyeyim bari. Bazıları türkçe konuşuyor ama daha çok ingilizce.  Aha dedim  ingilizce bilseydim ne güzel konuşurdum şunlarla.
 
    Sonra onların gruptan biri sürekli bana bakmaya başladı. O nasıl bir bakıştır anlatamam. Bende bari dedim gideyim yaşını sorayım çocuga. Ordan nasıl bağırıyorum - how old are youuuuuuu . Bişeyler mırıldandı duymadım, sonra bana -gel gel. dedi. Aha sıçtık dedim umarım ingilizce bişeyler söylemez. Gittim yanına -21 yaş senin, dedi. Bende -18 deyip gülümsedim. O da -güzel deyip güldü. Sonra gittim oturdum bizimkilerin yanında. Çocuk daha bi bakmaya başladı bu sefer.Annemi işaret ederek -annesi mi dedi. Bende -evet evet annem diye atladım. Güldü. Bende naziken gülümsüyorum falan. Sonra bu gitti grup arkadaşlarına beni anlattı heralde ki onlar da bana bakıp bakıp gülümsediler.
 
   Millet fotograf çekiliyor, bu seferde annem tutturmuş -hadi LaLa sende fotograf çekill diye bi ısrar bi ısrar. Artık dayanamadım -iyi al hadi çek. dedim. Gittim çocugun yanına o da zaten bi heves bi heves sormayın gitsin. Fotograf çekilcegimiz sırada belime bi sarıldı aman Allahımm. Sonra -benim manita diye söylenmeye başladı. Bozuntuya vermedim çekildik fotografı, teşekkür ettim. O da rica ederim dedi. Gittim yine yerime oturdum. Bunlar başladı bir oynamaya, nasıl ama süper yok böyle birşey. Annem ve arkadaşı hemen çocugu damat yerine koydu. Ya susun bi yanlış anlıcak şimdi deyip durdum. Bunlar dans ederken bizim damat yan gözle sürekli bizim tarafa bakıyordu biz burdamıyız diye. Ben de içimden -aman canımm seni bırakıp gidermiyim hiçç. Onlar oynadıgı sırada bi amca geldi. -bunlar bizim türk mü? apaçiler mi yoksa? dedi. Bize bir gülme krizi geldi anlatamam.
   Mola verdiklerinde benimkine adını sordum hurrist diye bişeyler söyledi anlamadım tam. Sonra hemen senin diye ekledi. Söyledim. Önce bi şaşırdı söylemeye çalıştı. 3.denemesinde oldu ama. Annem nasıl seviniyor anlatamam. Sanki dersin gelin gidiyorum Güney Amerikaya. Sonracıgımaa babam geldi. Babamda -hadi benimde fotografımı çek diye söylendi. Hurriste de ekledim hemen -bu benim babam diye. Çocukcagız şaşırdı. Hemen konuşmaya başladı. Siz turkey,izmir burada? Babam da -he evet deyip geçiştirdi. Damadına böyle yapmaması gerekirdi..

   Biz böyle eğlenmeye devam ederken bitişe yaklaştık. Bir yandan içim burkuluyor falan. Saati sordum kaçta biticek diye. Yarım saat sonra dedi. Sonrada hayal eetmeye başladım ben şunun telefon numarasını, feysini falan aldıgımda, konuşup kaynaşıyormuşuz sonra ben gelin olarak gidiyormuşum diye etmedigim kurmadıgım hayal kalmadı. Bunlar bu arada vapura da kayık diyorlar :)) Annem bütün akşam onları övüp övüp durdu. İşte bizim damat nasıl oynuyor, bak bak şu hareketlere, ay ne tatlılar. Pf yani gına geldi.Birde sürekli saçlarını tarayıp örüyorlar. En son üstlerini çıkardılar o taktıkları tüylü şeylerini yani.Anacım çıkar çıkarda bitmiyor ha, en son bi incecik atletleriyle kaldılar. Böyle vücut hatları belli oldu hepsininde. İyiydi begendim ama boyları kısa :( Bunlar en son metroyla basmaneye gideceklerdi bana giderken el salladı uzun uzun. Ben de ona tabiki de. Ay kıyamam ya. Neyse ki yarında varmış. Yarında gideriz galiba. Annem damadı boş bırakmaz. 
   Şimdi biraz onlarla ilgili araştırmalarımı yapayım:)


   Ve bi kere daha dedim ki ingilizcenin gözü körr olsuuuuun. En yakın zamanda öğreneceğim diye kendime söz verdim.  Bakalım yarın neler olacaakk :)