Denizliye ayın 6sında üniye kayıt olmak için gece yola çıktık. Hayatımı değiştirecek,yeni ortama ayak sürdüürecek,yaşam tarzımı alt üst edecek yere. Ben çıkmadan önce şort giydim. Hani yolculukta kotla rahat edemem de pek. Dışarı çıktık arabaya binmek için,dışarısı buz gibi. Tabi ben çaktırmıyorum bizimkilere. Sonra bi ton laf yapıyolar.. Acaba Denizlinin kızları nasıl giyiniyor diye düşünmeden de edemedim. Neyse artık İzmirli kızı oldugumuzu anlasınlar :)
Annem,babam ve ben. Onlarda benim kadar heyecanlıydılar ha kızım burayı kazandı şu şu bölümde okuyor demek için can atıyorlar. Hangi aile evladıyla gurur duymak istemez ki? Gece boyuncada facebooktan tanıştıgım kızla mesajlaştım. Onlada aynı okul ve bölümdeyiz. Birde aynı yurtta kalıp aynı odayı paylaşmak için sözleştik.Ah facebook nelere kadir.
Sabah 07:30 da kampuste olduk. Ben şu facebooktaki kızla görüşmek için can atıyordum. Etrafta fır fır bakınırken aha dedim işte o! Sarıldık birbirimize,gün için konusuyoruz işte kayıttan sonra ne yapalım diyerekten. Hani merkezini gezelim mi yoksa meslekyüksek okulumuzun oldugu yere Çivrile mi gidelim diye.
En sonda kayıt işlemlerimizi tamamladık. Paü öğrenci kartımı da aldım. Artık oralıyım yaniii. Ah bir de şu ösymnin çekmiş oldugu fotomuzu koymasalardı iyiydi.. Çıktıgımızda babamla kızın babası kaynaşmışlardı. Yanlarına gittigimizde baya konusuyorlardı. En son da çivrile gitmeye karar verdik. Onlar arkada biz önde sora sora düştük tekrar yollara.
Anacım 100 km. ben bu kadar uzun sürcegini düşünmemiştim yolun. Git git yol bitmiyor. Bir de yollar giderek darlaşıyor. Etraf dağlık yan taraflarda tarlalar vs. Dedim nereye gidiyoruzz biz böyle yahuu! Annem bi yandan saydırıyor falan..
Tam 1 buçuk saat oldu en sonunda gelmişizz. Var yaa öyle büyük bir yer ki merkezden anlatamam !!
Şaka lan şaka küçücük köy gibi bi yer :( :( Benim bekledigim hayale bi bakın hele ya. Tamam küçük bir yer bekliyordum ama bu kadar da değil. Yolları daracık. Neyse arabayı okulun oraya park ettik okula bakmak için. Okul iyi ama okadar da değil. Benim okudugum lise okulunun kapalı spor salonu gibi bişey. Ciddiyimm! 3yıl önce yapılmış,eski okuluda arka tarafındaydı. O bundan daha da minnacık.. Arabadan indigimde köy kokusu etrafta hakim.. Aha dedim yani ne yaptın sen LaLa ! Annemle babamın yüzü bi tuhaf oldu zaten.
Okula girdik. Okula girmemizle birlikte yurtçular etrafımızı sarıp broşür dağıtmaya başladılar. Hepside oranın öğrencisiydi.Her kafadan ses çıkıyordu. Etrafı baya incedik. Hele annem sanki uzmanıymış gibi dikkatli dikkatli.. Burda prof,doç ve dr yokmuş hepsi öğretim görevlisiymiş. Sınavları falan basit oluyomuş. Yani bende içimden önemsemiyorlar dedim. Kütüphanesi varmış oh iyi bari orda vakit geçirirm dedim kiiiiii bi girdim raflarr boşş tek tük kitaplar var. Kahretsin dedim iiçimden küfür ederek.. Çıktık ordan yemek yemege gidelim dedik en sonunda bulduk lokantacı. Orasıda çarşısıymış. Aman ne çarşı daracık yolla küçük bir parktan ibaret. İndim arabadan bir mööööö sesi.Ah bir bu eksikti ya ! Sinirden ağlayacagım o derece kötü oldum sinirden kahkaha atıyorum. Yemekten sonra yurt bakmaya gidelim dedik. 2 yurda baktık. Annem begenmedi genellikle. Birinin mutfagını begenmedi digerinin de yatak odasının çarşaflarını vs. en sonda verdik birine karar. Kız da aynı şekilde, yazılıp kayıt olduk. Annem bin defa soruyor eminmisin LaLa sen burda yapabilcekmisin?? Ben emin değilim hiç birşeyden. Çünkü kafam allak bullak olmuş vaziyette.Gördüklerime inanamıyordum. Yapabileceğimi dayanabileceğimi sanmıyorum. Ama çok kararsızım.Buraya kadar gelmişiz işlemleri halletmişiz.. Birde benim bölümden danışma hocası varmış onla bi konuşalım,tanışalım dedik. Odaya girdik şimdi kadının anlatıp bilgi vermesini bekliyorum. Kadın 2 saat kelimeleri toparlayamıyor mıymıy anlatıyor. Annemle babama bakıyorum bi yandan kaşlar çatık, tepkili. Birde bi adam vardı bilgisiyar öğretmeniymiş bacaklarını açmış masada oturuyor.Tövbe yarabbim. İçimden nasıl lanetler okuyorum anlatılmıcak gibi değill..
Okuldan çıktık,kitapları da aldık. Annem hala çok tepkili. LaLa sen burda nasıl okuyacaksın? la dolu beynimin içi. Yol boyunca düşünceliyiz. Bi uyuyup bi uyandım sersem gibiydim.
Ve bugün.. Son kararımız.. Seneye okumam adında. Ben ama nasıl olur puanım düşer telaşesiyle kafam bi dünya. En sonda bende düşünüp kararımı verdim. Arkadaşlarım da daha rahat edersin diyerek beni de birazda olsa iyileştirdiler. Yani kötü bi yerde istemeyerek okuyacaksam olmaz bu iş.Denizlinin merkezinde olsam sesimi çıkartmazdım hiç hemde ama şimdi çok farklı.. Adam gibi çalışır İzmirde tuttururum ya da özel.. Sonuçta özele de aynı para gidecekti ayda. İşte şimdi birazda olsa rahat kafayla uyuyacagım. 2gündür aptal LaLa oldum. Önerim şu ki sakın aptallık yapıp 2 yıllık bi üni yazmayın ! hiç hemde hiçç. ve kazandıgınız yere önceden gidip bakın. Sayfanın başındaki yazım aynen geçerli :(
Bir köy macerasıda burda bitti..
